Φιλοξενούμενοι 21/09/2018 [09:43] Ο κόσμος μου όλος ο κόσμος Πάνε χρόνια τώρα που διαβάζω και ακούω αποσπασματικά πολλούς στην Ελλάδα, είτε στις εφημερίδες είτε στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, να προσπαθούν να εξηγήσουν πώς φτάσαμε στη χώρα μας σε αυτή την οικτρή κατάσταση. Για λόγους που είναι ιδιαίτερα σύνθετοι, στην Ελλάδα υπάρχει δυσκολία να παραδεχθεί ένας άνθρωπος ότι ο άλλος είναι καλύτερός του στον Χ τομέα. Το δεχόμαστε πολύ δύσκολα. Και άντε να το πούνε αυτό άνθρωποι με εμπειρίες, να πω ότι βασίζεται κάπου. Το στηρίζουν όμως άνθρωποι που οι εμπειρίες τους αρχίζουν από τη μια πλατεία και τελειώνουν στην άλλη.

Υπάρχει καπνός;

Αναντίρρητα ναι. Και δεν αφορά μόνο τη Novartis. Την περίοδο 2000-2009 είχαμε ένα πάρτι στην υγεία και ειδικά στο χώρο του φαρμάκου. Η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη αυξήθηκε από 1,278 δις ευρώ το 2000 σε 2,43 δις το 2004 (διακυβέρνηση Σημίτη) και την περίοδο 2005-2009 (διακυβέρνηση Καραμανλή) έφθασε σε 5,1 δις ευρώ.

Τα ποσά αυτά δεν περιλαμβάνουν τις δαπάνες των νοσοκομείων του ΕΣΥ για φάρμακα, που στο τέλος του 2009 είχαν αγγίξει το 1,5 δις ευρώ. Το 2009, έτος ορόσημο για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας, οι δημόσιες δαπάνες υγείας ήταν περίπου 14 δις ευρώ, από τα οποία περίπου τα μισά αφορούσαν φάρμακα!