Τρίτη, 26 Μαΐου 2020

Είμαστε ένας Λαός που Ηδονίζεται με τον ΑυτοΕξευτελισμό του


Μαρφιν 2010

Με αφορμή την απώλεια τριών ανθρώπων στο κατάστημα της Marfin πριν 10 χρόνια, ανάρτησε το παρακάτω κείμενο η κ. Σακελλαροπούλου.

«Δέκα χρόνια από την τραγωδία της Marfin. Τρεις ανθρώπινες ζωές θυσία στον βωμό της μισαλλοδοξίας και του διχασμού. Τιμούμε τη μνήμη τους και εύχομαι να μην ξαναζήσουμε ποτέ στη χώρα μας εκδηλώσεις ακραίας πόλωσης και τυφλής βίας

Μισαλλοδοξία και Διχασμός;;;
Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

μισαλλοδοξία: το μίσος εναντίον όσων έχουν διαφορετική άποψη (πολιτική τοποθέτηση, θρησκεία κ.λπ) πολιτική μισαλλοδοξία, θρησκευτική μισαλλοδοξία



διχασμός ο [δixazmós] Ο17 : η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του διχάζω, διάσπαση μιας ενότητας. α. η πρόκληση διχόνοιας και η κατάσταση που δημιουργείται από αυτή, σε ένα οργανωμένο σύνολο ατόμων: Ο εθνικός ~ οδήγησε στη Mικρασιατική Kαταστροφή. β. (ψυχιατρ.) ~ προσωπικότητας, διάσπαση της ψυχικής ενότητας του ατόμου, κύριο χαρακτηριστικό της σχιζοφρένειας.   [λόγ. < ελνστ. διχασμός]

Που ακριβώς υπάρχει εδώ η μισαλλοδοξία και ο διχασμός;

Δηλαδή οι εργαζόμενοι στην Μαρφιν ήταν ζηλωτές συγκεκριμένης πολιτικής ιδεολογίας ή θρησκείας κάτι που ήξεραν οι θύτες οπότε τους είχαν στοχοποιήσει και ήξεραν ότι πετώντας τις μολότοφ θα έκαιγαν τρία – συγκεκριμένα - πρόσωπα;

Και ο Διχασμός; Είμαστε Διχασμένοι για κάτι; Έκτος και αν ο εμφύλιος του 1946-49 δεν έχει τελειώσει ακόμα.

Χωρισμένοι και έντεχνα καθοδηγούμενοι μέσα από την Επιστήμη της Αγέλης είμαστε. Έντεχνα συντηρούμενοι σε ένα μπάχαλο είμαστε. Κοιμοιζόμενοι σε ένα πολιτικό παιχνίδι αλλά και μια δήθεν ιδεολογική σύγκρουση είμαστε. Θύματα στον βωμό της συντήρησης του πολιτικού συστήματος είμαστε. Θύματα στην συντήρηση του Ολιγαρχικού Μεσαιωνικού Συστήματος των Κοτζαμπάσηδων και των Δοσίλογων είμαστε.

Αλλά Μισαλλοδοξία και Διχασμός, ακόμα δεν είμαστε. Εκτός και αν μιλάμε για παρακρατική μισαλλοδοξία.

Και μετά έρχεται η πλακέτα στη μνήμη των θυμάτων της Marfin από τον κύριο Μητσοτάκη.

Και βεβαίως απεύθυνε και πρόσκληση στους πολιτικούς αρχηγούς για να παραστούν.

Ο κος Μητσοτάκης στη Βουλή, και νομίζω κατά την συζήτηση για το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο, είπε: η πολιτεία θα τιμήσει τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν με μια ειδική πλακέτα στο κτίριο της φωτιάς και του μίσους θα πολεμά τη λήθη. Θα μας καλεί σε ενότητα και δημοκρατική επαγρύπνηση. Και θα κρατά ζωντανό το μεγάλο δίδαγμα εκείνης της μέρας με δύο λέξεις: Ποτέ πια.

Κύριε Μητσοτάκη το Μάιο του 2010 τι θέση είχατε;

Πόσες και ποιες κυβερνήσεις μεσολάβησαν μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια;

Πόσοι υπουργοί πέρασαν από το υπουργείο προστασίας του πολίτη;

Ποιος υπουργός προστασίας του πολίτη ήταν εκείνη την ημέρα;

Πόσοι πρόεδροι της Δημοκρατίας μεσολάβησαν;

Μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια ασχολήθηκε κάποιος από όλους αυτούς;

Βρέθηκαν οι δράστες και αποζημιώθηκαν οι οικογένειες των θυμάτων;

Και τώρα κύριε Μητσοτάκη έρχεσαι και μιλάς για λήθη, ενότητα, δημοκρατική επαγρύπνηση, για ποτέ πια;;;!!!

Και μετά βγαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ και λέει: η ανθρώπινη ζωή και ο πόνος των ανθρώπων που μένουν πίσω δεν μπορούν να υπηρετούν επικοινωνιακές σκοπιμότητες, ούτε να γίνονται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και συκοφάντησης των κοινωνικών αγώνων.

Και αυτό το λέει ο συριζα που το 2015 ένα ολόκληρο ΟΧΙ του Δημοψηφίσματος το έκανε ΝΑΙ.

Και μετά μαθαίνουμε ότι το δημόσιο είχε υποβάλλει αίτηση αναίρεσης επί των αποζημιώσεων που τελεσίδικα είχαν επιδικαστεί στις οικογένειες των θυμάτων της Marfin.

Και επεμβαίνει ο από μηχανής θεός και λέει: ότι οι αποζημιώσεις θα καταβληθούν κανονικά στις οικογένειες των θυμάτων της Marfin και μετά – διαβάζω κάπου – ότι κατέθεσαν στεφάνι που έγραφε: για τα θύματα του τυφλού μίσους που γεννά ο διχασμός.

Στο μυαλό μου θεσμοί και δικαιοσύνη έχουν γίνει κουρέλι. Δέκα χρόνια να αποδοθούν αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων  της Μαρφιν. Και βεβαίως είτε το Μάξιμου δεν είχε ιδέα ότι το Δημόσιο είχε καταθέσει αίτηση αναίρεσης καταβολής των αποζημιώσεων είτε το ήξερε και ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να χτισθεί του κου Μητσοτάκη το ηγετικό προφίλ.

Κυριακό και Αλέξη πονάω όταν βλέπω τους Έλληνες πολιτικούς να ‘δουλεύουν’ τον ελληνικό λαό αλλά αυτό που συνθλιβεί την ψυχή μου είναι η λατρεία και η ηδονή που διακατέχει την μεγαλύτερη μάζα του ελληνικού λαού με το να σας ακολουθεί και να επιβραβεύει τις έκνομες και ανήθικες ενέργειες σας. Αυτό που συνθλιβεί την ψυχή μου είναι η λατρεία και η ηδονή που διακατέχει την μεγαλύτερη μάζα του ελληνικού λαού για ΑυτοΕξευτελισμό.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Την ευθύνη για τα σχόλια φέρει αποκλειστικά ο σχολιαστής.Αναρτήσεις γίνονται μόνο επώνυμα με λογαριασμό Google.