Οι φωτογραφίες ξαναζωντανεύουν το παρελθόν του χωριού μας βιώνοντας πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις. Δείχνουν το πριν και το μετά, και πολλά από τα πρόσωπα μας βλέπουν από ψηλά και χαίρονται που τους μνημονεύουμε. Παρατηρούμε τις μορφολογικές διαφορές ηλικιακά, τις μεταβολές του χωριού στο χρόνο και στο χώρο. Τώρα με τη χρήση της τεχνολογίας γίνεται επεξεργασία εικόνων και έγχρωμες γίνονται ασπρόμαυρες και το αντίθετο, να προσθέσεις και αφαιρέσεις πρόσωπα σε μια φωτογραφία, και τέλος πάνω στη φωτογραφία να μπει λεζάντα ή οποιοδήποτε άλλο σχήμα. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στην αποκριάτικη φωτογραφία στη ταβέρνα του Μπιτσούνι, με φόντο ο ΖΟΥΕΖ, τις οικίες Μπακόπουλου-Καρτερολιώτη, και τον τότε χωματόδρομο με την πλατεία.
Πρώτον:Κάποτε η Διοίκηση διορίζει τον Μακρυγιάννη “αρχηγό των Αθηναίων”. Τον πλησιάζει ο Γρόπιος (Gropius), πρόξενος της Αούστριας και του λέει να δεχτεί τον “Γκόρδον”, τον Άγγλο, ως αρχηγό, διότι θα βάλει τα χρήματα. Απαντά ο πατριδοφύλακας στρατηγός: “Σύρε πες του, όποιος είναι αυτός οπού θα βάλει τα χρήματα, όχι αρχηγόν τον κάνω καμπούλι (= δέχομαι να γίνει), διά την αγάπη της πατρίδος μου, αλλά όπου κατουράγει να μου δίνει να πίνω εγώ το κάτουρο. Το κάνω αυτό και του το δίνω εγγράφως”. (Απομνημονεύματα, εκδ. Ζαχαρόπουλος, σελ. 483). Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
Δεύτερον: Αποσπώ από το “Συναξάρι” των ηρώων του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου μας, το 1955, από το πολυτίμητο βιβλίο του Σπύρου Παπαγεωργίου «Διά χειρός ηρώων», μιαν επιστολή του Ιακώβου Πατάτσου. Διαβάζω και «προσκυνώ» τα πάθη του λαού μας. Γράμμα στην μάνα του, στις 8 Αυγούστου του 1956: «Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ των αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από τον θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαρείς, όπως κι εγώ. Αν κλαις, θα λυπούμαι. Το όνομά σου θα γραφεί στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθεί το παιδί σου για την Πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσεις το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι αγγέλοι. Χαίρε αγαπημένη μου μητέρα. Μη κλαίς για να ακούσεις την αγγελική φωνή μου που ψάλλει: Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου την ζωήν». Αυτό δεν είναι επιστολή, είναι δοξαστικό αθλητού του Έθνους μας. Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
Τρίτον: Ο Παύλος Μελάς, ο αητός της Μακεδονίας μας, ψυχορραγούσε λέγοντας: «Τον σταυρό να τον δώσεις στην γυναίκα μου και το τουφέκι του Μίκη και να τους πεις ότι το καθήκον μου έκαμα». Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
Τέταρτον: Μάχη του Κιλκίς. 20 Ιουνίου 1913. Στρατιώτης του 22ου Σ.Π. τραυματίζεται στο χέρι. Του λένε να φύγει για το χειρουργείο. «-Τι έκανε, λέει; Για μια τσουγκρανιά να φύγω; Το παλιοτόμαρό μου βαστάει ακόμη. Και συνεχίζει τον αγώνα. Παίρνει δεύτερο βόλι και εξακολουθεί να μάχεται και το δεύτερο τραύμα γίνεται τρίτο και έπεται συνέχεια. Όταν δεν ήτο δυνατόν πλέον να συνεχίσει τον αγώνα, λέει:
«-Μωρέ δεν μπορούσα να είχα κι άλλο παλιοτόμαρο, να βγάλω αυτό το τρυπημένο και να βάλω το καινούργιο;». (σελ. 76). Με εκείνα τα ηρωικά… παλιοτόμαρα είναι ραμμένη η γαλανόλευκη. Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
Πέμπτον: Διασώζει ο συγγραφέας Χρ. Ζαλοκώστας στο βιβλίο του «Το περιβόλι των θεών», σ. 135, ένα… αξιοπερίεγο επεισόδιο: Περιγράφει την επίσκεψη του πρωθυπουργού Μεταξά στο στρατιωτικό νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και την στιχομυθία με πληγωμένο στρατιώτη: «-Πού πληγώθηκες εσύ, παιδί μου; -Στο Ιβάν! -Ε, το Ιβάν το τιμωρήσαμε! Έπεσε χθες το βράδυ. -Ναι, έπεσε κ. Πρόεδρε. Θα μπορούσε όμως να είχε πέσει εδώ και πέντε μέρες. Όταν βρήκαμε την πρώτη αντίσταση, έπρεπε να μας θυσιάσει ο συνταγματάρχης μας. Θα το παίρναμε από τότε». Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
Έκτον: Στο εξαιρετικό βιβλίο του Χρήστου Αγγελομάτη «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας», στις σελίδες 183-184, περιέχεται μια επιστολή του Θεοδ. Μουτσούλα, υποναυάρχου του Λιμενικού Σώματος ε.α., ο οποίος αναφέρεται στον πατέρα του, ταγματάρχη πεζικού Κωνσταντίνο Μουτσούλα.
Διαβάζω: «Ήτο, τότε, η μοιραία ημέρα της 26ης Αυγούστου 1922, ότε τα πάντα είχον διαλυθή. Όλως τυχαίως, όμως, συνήντησε τον ταγματάρχην Μουτσούλαν ο υπολιμενάρχης Σμύρνης Αντώνιος Μπαχάς και τον επιβίβασε βιαίως επί τον αποπλεύσαντος την ημέραν εκείνην τελευταίον επιτάκτου ατμοπλοίου “Νάξος”. Άμα τη εισόδω της “Νάξος” εις τον λιμένα της Χίου, ο ταγματάρχης Μουτσούλας, ανελθών επί του καταστρώματος του πλοίου, το οποίον ήτο κατάμεστον από αξιωματικούς και οπλίτας, ανεφώνησεν: ” Έπειτα από το αίσχος αυτό, την εθνικήν αυτήν συμφοράν, δεν μας επιτρέπεται να πατήσωμεν χώμα ελληνικόν!. Όλοι οι Έλληνες να πάμε να πνιγούμε! Και, πρώτος, δίδω το παράδειγμα εγώ!!”. Και πράγματι ερρίφθη εις την θάλασσαν και επνίγη. Οι Χιώτες ενεταφίασαν αυτόν εκβρασθέντα μετά τριήμερον, εις την εκκλησίαν Άγιος Ιωάννης και επί μαρμαρίνης στήλης άγνωστός μοι μέχρι τούδε, εχάραξε: “Ή καλώς ζην ή καλώς τεθνάναι τον ευγενή χρή».
Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
(Κάποιοι θα σκεφτούν ότι αυτοκτόνησε. Δεν ξέρω, όμως εγώ διαβάζω φιλότιμο και μια ευαίσθητη καρδιά που παλλόταν από φιλοπατρία).
Έβδομον: Τον Απρίλιο του 1804 στο Μοναστήρι του Σέλτσου, έγινε ο ξακουσμένος «χαλασμός των Μποτσαραίων». Σκοτώθηκαν πολλοί, μεταξύ αυτών και η περίφημη κόρη του Νότη, Λένω (Ελένη) Μπότσαρη. Διαβάζω: «Ο Νότης κείτεται στο πεδίο της μάχης, διάτρητος από τις πληγές πνιγμένος στο αίμα κατάμαυρος από το μπαρούτι, Εφτά πληγές είχε και την σοβαρότερη στο δεξί μάτι. Την ώρα εκείνη η κόρη του Ελένη, λεβεντοκόριτσο 22 χρονών, λυγερή, ξανθή, ήρθε μετά τον ηρωικό θάνατο του θείου της Νίκηζα, με τον οποίο συμπολεμούσε, και βρήκε τον πατέρα της μισοπεθαμένο. Με το ματωμένο γιαταγάνι στο χέρι, έσκυψε και τον ρώτησε: – Τι να κάνω πατέρα; – Παιδί μου ήρθε η ώρα σου. Σκοτώσου! Της αποκρίθηκε ψιθυριστά. Χίμηξε η Ελένη με το γιαταγάνι, αναμέρισε τους εχθρούς και πνίγηκε στον Αχελώο», για να μην την μαγαρίσουν, την κόρη, την ατρόμητη Σουλιωτοπούλα. («Μνήμη Σουλίου», συλλογικό έργο του 1971).
Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
Όγδοον: Γεώργιος Γεννάδιος, Δάσκαλος του Γένους. Πέθανε πάμφτωχος. Λίγο μετά την πτώση του Μεσολογγίου, στο Ναύπλιο, προσπαθεί να αναπτερώσει το ηθικό. Ο αυτήκοος και αυτόπτης Αλ. Ραγκαβής, στα απομνημονεύματά του, μεταφέρει την σκηνή και τα λόγια του Δασκάλου του Γένους. «Η πατρίς καταστρέφεται, ο αγών ματαιούται, η ελευθερία εκπνέει. Απαιτείται βοήθεια σύντονος. Πρέπει οι ανδρείοι ούτοι, οίτινες έφαγον πυρίτιν και ανέπνευσαν φλόγας και ήδη αργοί και λιμώττοντες μας περιστοιχίζουν, να σπεύσωσιν όπου νέος κίνδυνος τους καλεί. Προς τούτο απαιτούνται πόροι και πόροι ελλείπουσιν. Αλλ’ αν θέλωμεν να έχωμεν πατρίδα, αν είμεθα άξιοι να ζώμεν άνδρες ελεύθεροι, πόρους ευρίσκομεν. Ας δώση έκαστος ό,τι έχει και δύναται. Ιδού η πενιχρά προσφορά μου. Ας με μιμηθεί όστις θέλει. Και επικροτούντος του πλήθους εκένωσε κατά γης το ισχνόν διδασκαλικόν βαλάντιόν του… Αλλά όχι, επανέλαβε μετ’ ολίγον, η συνεισφορά αύτη είναι ουτιδανή. Οβολόν άλλον δεν έχω να δώσω, αλλ’ έχω εμαυτόν και ιδού τον πωλώ. Τις θέλει διδάσκαλον επί τέσσαρα έτη διά τα παιδιά του; Ας καταβάλη ενταύθα το τίμημα». Τέσσερα χρόνια «ιδιαίτερα» και το αντίτιμο για την πατρίδα.
Έχουμε, οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα; Όχι, δεν έχουμε, γι’ αυτό και υποφέρουμε και επιπλέουν τα σκουπίδια και είμαστε γεμάτοι φόβο. Η Πίστη και η Φιλοπατρία ήταν τα δυο φτερά με τα οποία πετούσε ο Ελληνισμός. Τσακίστηκαν τα φτερά μας και σερνόμαστε…
Δημήτρης Νατσιός Δάσκαλος – Μέλος ΙΗΑ Κιλκίς
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ
Ποιος δεν θυμάται την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στο Σύνταγμα, στις 4 Φεβρουαρίου 2018, στο συλλαλητήριο κατά της παραχώρησης του ονόματος της Μακεδονίαςστους Σκοπιανούς. Τότε, ήταν που αποκάλεσε «εθνομηδενιστές» τους κυβερνώντες ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ, όπως επίσης είπε «περιφρονώ και μάχομαι τον φασισμό, σε όλες του τις μορφές και προπαντός στην πιο πονηρή, απατηλή και επικίνδυνη μορφή του, την αριστερόστροφη».
Περισσότεροι από 300.000 φαίνεται ότι είναι όσοι
έφυγαν από το πάλαι ποτέ Κλεινόν Άστυ για όλες της περιοχές της Ελληνικής
Επικρατείας, μετά την εφαρμογήν του επιβληθέντος απαγορευτικού εξόδου
οίκοθεν λόγω της πανδημίας.
Το βασανιστικόν ερώτημα που μας απασχολεί είναι το εξής.
nΌσοι έφυγαν από την Αθήνα
είναι απολύτως υγιείς; ΄Εκαμαν έρευνα 72 ώρες πριν φύγουν η οποία να
αποδεικνύει ότι δεν έχουν προσβληθεί από τον κορωναϊόν; Αυτή η διαδικασία
φυσικά δεν έγινε διότι ο περιορισμός ανεκοινώθη σε ολιγώτερες
ώρες από τις 72 και όλοι αμέσως εξέδραμον.
Έχουμε καθυστερήσει τη χρήση των νέων τεχνολογιών στην Ελλάδα ,σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Θα παρουσιάσουμε τη χρήση του Η\Υ με τις άπειρες δυνατότητες που διαθέτει και θα αποδείξουμε ότι αφενός αποτελεί βασικό εργαλείο μάθησης και λύνει πολλά προβλήματα στην εκπαιδευτική διδακτική διαδικασία, αφετέρου πως γίνεται η παθητική μάθηση βιωματική συμμετοχική και διαμορφώνεται ισότιμα η σχέση εκπαιδευτικού – εκπαιδευομένου.
Η ανάρτηση με τίτλο: «τρεις διδακτικές προσεγγίσεις», περιγράφει τη δομή και χημική σύσταση του DNA.
Η πρώτη διδακτική προσέγγιση είναι με τη χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή, η δεύτερη με τη χαρτοδιπλωτική μέθοδο (μέθοδος origami) και η τρίτη με το θεατρικό δρώμενο.
Με την ολοκλήρωση του έργου Συνολικά 55 μαγικοί βοηθοί θα εργάζονται αδιάκοπα μετατρέποντας το άχρηστο σε χρήσιμο και το περιττό σε απαραίτητο.
Οι κομποστοποιητές του RE:THINK Δικτύου Συνοικιακής Κομποστοποίησης Καλαμάτας αποδεικνύουν την δύναμη των ενεργών πολιτών της περιοχής όταν συνεργάζονται μεταξύ τους και με την φύση, προστατεύοντας την υγεία τους και την υγεία του τόπου, του αέρα, του χώματος και τους νερού, χρησιμοποιούν ελεύθερα το γόνιμο χώμα που παράγουν αλλά και δημιουργούν μια νέα κοινωνική διαχείριση των απορριμάτων, άκρως προσοδοφόρα για τον Δήμο και την κοινότητα, αφού κάθε κομποστοποιητής απορροφά έως και 14 τόνους οργανικών υπολειμμάτων το χρόνο.
Ο τίτλος είναι λάθος,
είναι ανεπαρκής, ο σωστός τίτλος είναι: Η Επικοινωνιακή Αξιοποίηση των
Γεγονότων.
Τα κόμματα
επιδίδονται σε αγώνα δρόμου ως προς την επικοινωνιακή αξιοποίηση των γεγονότων.
Κάτω από την μύτη των πολιτών, της πλατειάς ανυποψίαστης μάζας, της μη
σκεπτόμενης μάζας, αλλά και με την σύμφωνη γνώμη των κομματικών ακόλουθων και
των κομματικών εγκάθετων.
Δεν συμμετέχουν σε έναν
αγώνα δρόμου για την αξιοποίηση των ευκαιριών, των δυνατοτήτων, των ταλέντων,
της απλόχερης προσφοράς της φύσης στον Ήλιο, την θάλασσα, το ανάγλυφο, την
ιστορία, σε αυτό που λέγεται Ελλάδα, αλλά συμμετέχουν σε αγώνα δρόμου με στόχο
την πρώτη θέση στην κουτοπονηριά, την πλάνη, την τελική ευθεία για το χάος.
Για τους νερόμυλους της Βαλύρας η μελέτη ,έρευνα, καταγραφή συνεχίζεται και υπάρχουν αρκετά έγγραφα ιδιωτών στην κατοχή μας που βρέθηκαν πεταμένα. Για τα χωριά Λάμπαινα, Αρσινόη, Μαυρομμάτι, Ανθούσα, Στενύκλαρο, Μήλα και Μονή Βουλκάνου, υπάρχουν διάφορα έγγραφα και φωτογραφικό υλικό.
Στην προβιομηχανική εποχή η δύναμη του νερού χρησιμοποιήθηκε για την κίνηση των νερομύλων, οι οποίοι εγκαταλείφτηκαν, λόγο της χρήσης της ηλεκτρικής ενέργειας. Από τα αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας βρήκαμε για τους νερόμυλους Βαλύρας-Λάμπαινας ,τι πρόσφεραν στον αγώνα της Εθνικής Ανεξαρτησίας του 1821, και καλώς εχόντων των πραγμάτων του χρόνου που κλείνουν 200 χρόνια, σε κάποιο χώρο θα γίνει έκθεση για την προσφορά της Βαλύρας στον αγώνα του 1821.
Για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών οι συχνές αναφορές σε έννοιες όπως χωρικά ύδατα,εσωτερικά ύδατα, συνορεύουσα ζώνη, υφαλοκρηπίδα, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κλείσιμο κόλπων, ευθείες γραμμές βάσης, επήρεια, πλήρης κυριαρχία, κυριαρχικά δικαιώματα κ.α. δε γίνονται κατανοητές και κατά συνέπεια δε γίνεται κατανοητό το εκάστοτε διακύβευμα. Ένα διακύβευμα που μπορεί να οδηγήσει σε ελληνοτουρκική στρατιωτική σύγκρουση.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ.
ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΒΙΟΛΟΓΙΑ***.
Σε 3 διαφορετικές αναρτήσεις θα παρουσιάσουμε τις παρακάτω θεματικές ενότητες, που είναι από τα πιο δύσκολα κεφάλαια της γενετικής , στο μάθημα της βιολογίας .
1.ΜΙΤΩΣΗ-ΜΕΙΩΣΗ.
2.ΤΟΥΣ ΧΡΩΜΟΣΩΜΙΚΟΥΣ -ΓΑΜΕΤΙΚΟΥΣ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ,ΧΡΩΜΑΤΑ -ΣΧΗΜΑΤΑ και
3 ΤΗ ΔΟΜΗ -ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ DNA ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ,ΜΕΘΟΔΟ ΟΡΙΓΚΑΜΙ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ.
ΗΒαλύρααποτελούσε κωμόπολη τηςΜεσσηνίας. Ήταν η έδρα του Δήμου Ιθώμης, με το νόμο Καποδίστρια και απέχει 23χλμ. από την Καλαμάτα. Χτισμένηστους πρόποδες του Ιερού όρους τηςΙθώμης, σε μια παραγωγική κοιλάδα που διασχίζουν οι ποταμοίΠάμισοςκαι Μαυροζούμενα, αριθμεί 1.005 κατοίκους (ΕΣΥΕ,2001). Η θέση της Βαλύρας ταυτίζεται με την ιστορία της Αρχαίας Μεσσήνης. Το όνομα δόθηκε από τον προομηρικό μουσικό Θάμυρι(Β Ραψωδία Ιλιάδα 594-605) φημισμένο για την ομορφιά, τραγούδι και λύρα του, που θέλησε να ανταγωνιστεί τις μούσες, έχασε όμως, τυφλώθηκε και πέταξε τη λύρα του. Έχει γράψει γι αυτό, ο Ιωνάς Κεφαλάς και το αφιερώνει στο Βαλυραίο δάσκαλο Νιφόρο. Το όνομα Τζεφερεμίνι στο γνωστό ενετικό κατάλογο του Pacigico GRIMANIτο 1690 και ήταν ένα από τα 69 χωριά της Ανδρούσας. Η Βαλύρα με την ενεργό συμμετοχή της στο μεγάλο ξεσηκωμό του 1821 δίνει γενναίο παρόν για την υπόθεση της πολυπόθητης λευτεριάς. Φέρνοντας στη δημοσιότητα για πρώτη φορά τα άγνωστα ντοκουμέντα, από το ΓΑΚ Υπουργείο πολέμου (30 Αυγούστου 1825) ρίχνει φως σε μια άγνωστη για πολλούς σελίδα της Βαλυραίικης ιστορίας. Οι Βαλυραίοι, ανήκαν στο σώμα των οπλαρχηγών Παναγιώτη Κεφάλα από το Δυρράχι της Μεγαλόπολης και του Αλέξη Αναστασόπουλου από το Ζευγολατιό Μεσσηνίας.
Δεν υπάρχουν αρκετά δυνατές λέξεις που αποτυπώσουν αυτό το είδος της ανθρώπινης συμπεριφοράς: τησυνειδητήκαιεσκεμμένηεξολόθρευση ολόκληρων εθνών, τις γενοκτονίες, τις εθνοκαθάρσεις, τους βασανισμούς, τους βιασμούς, τις δολοφονίες. Το ανθρώπινο γένος έχει διαπράξει αμέτρητα εγκλήματα τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν. Έχει αποκτήσει εμπειρία από πολέμους και κατακτήσεις και εξακολουθεί να φέρει τα απαίσια σημάδια της βίας και ανεπιθύμητα δεινά.
Επί έτη η τουρκία, μας προκαλεί ασυστόλως, προσβλητικώς και
λίαν επαχθώς, αλλά οι πολιτικοί μας, Κυβερνώντες και οι λοιποί εκ των
τριακοσίων, ουδόλως αντιδρούν έστω και στοιχειωδώς και στα όρια της ευπρεπείας.
Οσάκις υπήρχε κάποια τουρκική πρόκληση, οι δικοί μας
συζητούσαν την περίπτωση με επικρίσεις στους ευρωπαίους, αλλά στο τέλος
κατέληγαν.
nΒεβαίως και προσβλέπομεν στην
ευρωπαϊκήν προοπτικήν της τουρκίας.
Πρωθυπουργοί, Υπουργοί Εξωτερικών αλλά και Βουλευτές σε
συζητήσεις σε τηλεοράσεις ανέφεραν μιμητικώς αυτά που ελέγοντο από
Πρωθυπουργούς ή τους Υπουργούς. Είχαν όλοι άκρως αυξημένην φροντίδα
και στόχον για την είσοδον της τουρκίας στην Ευρωπαϊκήν ΄Ενωση, Γιατί
επέμεναν τόσον πολύ; Τι θα ωφελούσε την Ευρώπην αυτή η διεύρυνση; Και η
άκρως επιμονή των Ελλήνων Πολιτικών τι συμφέροντα εξυπηρετούσε; Δεν είχε
κανέναν απολύτως λόγον η Ελλάδα να υποστηρίζει αυτήν την εισαγωγήν. Αλλά και
αρνητικοί να είμεθα δεν είχαμεν την δύναμη να προβάλομεν βέτο γιατί έπρεπε
να υπακούσομεν στους φιλότουρκους ευρωπαίους. Άρα εδώ έχομεν και
απώλειαν ταυτότητάς μας. Δεν έχομεν λόγον. Επιτασσόμεθα!!
Επιγραμματικά, μεταφορικά, σε συσχετισμό με τις μάσκες για τον κορoνοϊό, η πρώτη «μάσκα» πολιτικών και θεσμικών σκοπιμοτήτων, που χρησιμοποίησε ο ΟΗΕ (τα ισχυρά κράτη-μέλη), ήταν το 1945 όταν οι νικήτριες Δυνάμεις επέβαλαν στα υπόλοιπα μέλη και εκείνα αποδέχθηκαν αναντίρρητα, εθελόδουλα, το σκανδαλώδες προνόμιο της αρνησικυρίας, το περιβόητο βέτο. (Το 1972 σε διεθνή διάσκεψη, ο αείμνηστος Ευπατρίδης Αμερικανός Γερουσιαστής Γουίλιαμ Φουλμπράϊτ παρότρυνε τις μικρές και μεσαίες Δυνάμεις στον ΟΗΕ «να μην αντιμετωπίζουν τις Μεγάλες με δουλοπρέπεια, αλλά να ενωθούν και να τις επιβάλουν το σεβασμό προς τον ΟΗΕ», αλλά χωρίς αποτέλεσμα). Αυτό έκτοτε αποτέλεσε την «Αχίλλειο Πτέρνα» του Οργανισμού.
Αν κάποιος μελετήσει τα πρακτικά της κοινότητας Βαλύρας, το αγροτικό συμβούλιο Βαλύρας, τα έγγραφα του συνεταιρισμού Βαλύρας, το προσωπικό ημερολόγιο του Μ.Γ., διάφορα έγγραφα που βρέθηκαν πεταμένα,τον ΣΧΟΟΑΠ του τέως δήμου Ιθώμης (που θα είναι η επόμενη ανάρτηση) και όταν ολοκληρωθεί η έρευνα μελέτη καταγραφή για τους νερόμυλους της Βαλύρας, θα διαπιστώσουμε ότι το αυλάκι, η Δέση και οι νερόμυλοι ήταν πλούτος της περιοχής μας για πολλά χρόνια. Υπήρχε κανονισμός άρδευσης με 16 άρθρα, διορισμός υδρονομέων με πληρωμή προϊόντων ή χρημάτων, κανονισμός λειτουργίας νερομύλων και υποχρεώσεις του συνεταιρισμού όταν άρδευαν την καλλιέργεια ρυζιού στον κάμπο της Βαλύρας από το αυλάκι,το οποίο είχε σημαία υποψήφιος δήμαρχος, και έμεινε στα λόγια.
Επί τη ευκαιρία της Εθνικής Επετείου του «ΟΧΙ», που πλησιάζει, θα ακουστούν και πάλι οι ίδιο τετριμμένοι «δεκάρικοι», περί ομοψυχίας και ομονοίας του τότε λαού, θα τα περδικλώσουν οι «αριστεροί» με την εθνική αντίσταση, θα καρυκευτούν τα μηνύματα «της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας» και με ολίγον κορωνοϊό και θα… σβήσουν τα φώτα. Βεβαίως θα διατρανωθεί και η κοσμοξάκουστη αποφασιστικότητα των πολιτικών, να υπερασπιστούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα έναντι της Τουρκίας, η οποία αλωνίζει ανενόχλητη το Αιγαίο.
Θα πρότεινα φέτος να πρωτοτυπήσουν και, αντί για τα χιλιοειπωμένα διαγγέλματα, να διαβάσουν το τι μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα στα σχολεία για το «Σαράντα».
Την άποψη αυτν εξέφρασε σε χρονογράφημά του
την13ην τρέχοντος ο διακεκριμένος δημοσιογράφος Γιώργος
Μασαβέτας, στην έγκριτη εφημερίδα, έντυπη και ηλεκτρονική «Τα Νέα της
Αιτωλοακαρνανίας». Πρόκειται για άποψη που δηλοί απόλυτη πραγματικότητα και
συνεχή διάρκειαν καθόσον στις παράνομες απειλές, αυθαίρετες και απαράδεκτες
ενέργειές της δεν τολμά να αντιδράσει η άτολμη Ευρώπη. Άρα δέχεται
καθημερινώς τις απόλυτες περιφρονήσεις της τουρκίας, Σχεδιάζει δήθεν
ποινές για να την τρομοκρατήσει αλλά περισσότερον τρομοκρατούνται και
πανικοβάλλονται οι ίδιοι, αφού δεν έχουν κότσια να επιβάλουν κυρώσεις,
που θα την αναγκάσουν σε αποφυγήν παρανομιών. Και το αξιοπερίεργον είναι ότι οι
παραβιάσεις γίνονται στα σύνορα της Ευρώπης και η αντίδραση είναι ανύπαρκτη.
τα θεμέλια πάνω στα οποία επιβιώνει ο ισλαμο-φασισμός.
Ο τουρκικός επεκτατισμός υπό τον απόλυτο έλεγχο του ισλαμο-φασιστικού «μείγματος» που ελέγχει την εξουσία στην Άγκυρα, βρίσκεται σε παροξυσμό. Αιτία του παροξυσμού, η παταγώδης, στρατιωτική και διπλωματική αποτυχία των νέο-οθωμανικών φαντασιώσεων σε όλα ανεξαιρέτως τα μέτωπα(Κουρδικό, Συρία, Λιβύη, Αρμενία, Κύπρος, Ελλάδα κ.α.) με μια πρωτοφανή διεθνή απομόνωση της σημερινής Τουρκίας.
Ο μηχανισμός παραπληροφόρησης των Τούρκων ισλαμο-φασιστών της Άγκυρας, λειτουργεί «παραγωγικά» με ξέφρενους ρυθμούς. Σύμφωνα με πίνακα του Forbes on statista, ο οποίος δημοσιεύεται στην ειδική σελίδα Turkish Fake newsτου ΙΗΑ, οι μισές «ειδήσεις» που διοχετεύονται από Τούρκους επίσημους, ελεγχόμενα ΜΜΕ και κρατικά μέσα είναι ψεύτικες ή παραπλανητικές.
Μερικούς μήνες μετά
την έλευση των Γερμανών και σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, Βρετανοί και
Έλληνες στρατιωτικοί αλλά και απλοί πολίτες προσπάθησαν να διαφύγουν κυρίως
προς την Μέση Ανατολή και την Αίγυπτο.
Φυσικά οι Ναζί το
ήξεραν και είχαν συγκροτήσει ένα εκτεταμένο δίκτυο πρακτόρων, που έλεγχε τις
ύποπτες κινήσεις στα λιμάνια της χώρας.
Συνήθως ξεκινούσαν τα καΐκια βράδυ. Έτσι και ένα βράδυ ξεκίνησε ένα καΐκι με
προορισμό την Αίγυπτο. Το ταξίδι ήταν σύντομο, στο νησάκι Φλέβες απέναντι από
τη Βουλιαγμένη, εντοπίστηκε από γερμανικό περιπολικό. Έλληνες πράκτορες
των Ναζί που εργάζονταν στο λιμάνι κατέδωσαν στους Γερμανούς την
πληροφορία.
Η Βαλύρα έχει πλούσιο αρχειακό υλικό σε όλους τους τομείς δραστηριότητας που θα πρέπει να συγκεντρωθεί ψηφιοποιηθεί , να υπάρχει σε έντυπη και ψηφιακή μορφή το ιστορικό, πολιτιστικό, λαογραφικό, εκπαιδευτικό, αυτοδιοικητικό ,για να τον γνωρίζουν οι νεότεροι και να μην χαθεί το πλούσιο αυτό αρχείο του χωριού μας .
ΤΙ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΧΕΙ Η ΒΑΛΥΡΑ.ΤΟ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑ.
Είχε Σιδηροδρομικό Σταθμό με 3 γραμμές (υπάρχει φωτογραφία και σώζονται μέχρι σήμερα, και ο σύλλογος γυναικών Βαλύρας τον δρομολογεί για πολιτιστικό κέντρο του χωριού μας και της περιοχής) με αποθήκες και ομάδα εργατών του ΟΣΕ με έδρα τη Βαλύρα που συντηρούσαν τις γραμμές του τραίνου και οικία που διέμεναν οι ξένοι εργάτες, φωτογραφία του 1901, και απέναντι από το σταθμό το εργοστάσιο οινοποιίας ΒΟΤΡΥΣ, Δέση- Αυλάκι-Νερόμυλους-Υδρονομείς-Κανονισμό Άρδευσης, Ηλεκτροφωτισμό πολλά χρόνια πριν έλθει η ΔΕΗ, Αλευρόμυλο που λειτουργούσε με ρεύμα και τα λιθάρια περιστρέφονταν με ιμάντες στερεωμένους σε τροχαλίες, Αστυνομικό Τμήμα, Υπηρεσία αγροφυλακής, Πρακτορείο ΟΤΕ, Μπακάλικα ,Ταβέρνες, Καφενεία, Περίπτερο, Ξυλόφουρνους, Μαγαζιά με είδη προικός, Τυροκομεία, Υποδηματοποιούς, Κουρείς, Ράφτες, Μοδίστρες, Σχολή Οικοκυρικών, Ξυλουργεία, Κτίστες, Ιατρείο, Οδοντιατρείο, 2 Πρακτικές μαμές, Μάγο, Γητευτή φιδιών, Μπεζεστένι για το πανηγύρι το μήνα Σεπτέμβριο, Παλιά επαγγέλματα που χάθηκαν (γυφτοκάμινα, σαμαράς, πεταλωτής, καλατζής, καλαθοπλέκτες, αργαλειούς, μεταπράτες, κάρα, κατασκευαστές ψαθιών κ.λ.π.), φωτογραφείο, 7 ελαιοτριβεία, 3 καμίνια, σταφιδαποθήκες, καλλιέργεια σταφίδας, αμπελιού, συκιάς, ελιάς, ρυζιού στον κάμπο, βοσκοτόπια για αιγοπρόβατα με πολλούς τσοπάνηδες, Γεωργικό Ταμείο, Αγροτικό Ταμείο, Αγροτική Λαϊκή Τράπεζα, Λαϊκή Τράπεζα, Αγροτικό Συνεταιρισμό, Αγροτολέσχη , Σύνδεσμο Αγροφυλακής, Δυο αρχαία γεφύρια στο ποτάμι Μαυροζούμενα και πολλά μονότοξα πέτρινα στη διαδρομή Σκάλα Βαλύρα Μεσσήνη, Ιστορικά μονοπάτια και καλντερίμια , Το αρχοντικό σπίτι επί τουρκοκρατίας (που τώρα καταστρέφεται από την αδιαφορία των τοπικών αρχών και της οργανωμένης πολιτείας) του Τζαφέρ Αγά, προίκα στην κόρη του Εμίν και προέκυψε το παλιό όνομα Τζεφερεμίνι , Σιδερένια Γέφυρα που τη βρήκα σε καρτ ποστάλ στην Ιρλανδία, 14 Εκκλησίες (μεταξύ αυτών 5 βυζαντινές και ο άγιος Βλάσσης με τον καλλίτερο κεραμοπλαστικό διάκοσμο) , το ξυλόγλυπτο τέμπλο στον ενοριακό μας ναό που κτίστηκε το 1829 αμέσως μετά την απελευθέρωση από τους ταλιαδόρους αδελφούς Ντινόπουλοι από το Βαλτεσινίκο Αρκαδίας, Παλιά Αρχοντικά πέτρινα σπίτια με καμάρες, Ποδοσφαιρικό σύλλογο ο οποίος συνεχίζει να υπάρχει με ιδιόκτητο γήπεδο, Σχολεία Βαλύρας (Δημοτικό Αρρένων, Θηλέων μέχρι το 1929 ,μετά έγινε μικτό δημοτικό και από 4τάξιο έγινε 6τάξιο, Ελληνικό, Ημιγυμνάσιο, Νυκτερινό Δημοτικό), Σχολικούς κήπους για τη διδασκαλία των φυσιογνωστικών μαθημάτων και την καλλιέργεια φυτών μαθαίνοντας τα μυστικά των φυτών και το επιχειρείν, πουλώντας τα προιόντα στο τραίνο, μπακάλικα και καφενεία της Βαλύρας, Θεατρικό σύλλογο, Μόνιμο κινηματογράφο με αίθουσα χειμωνιάτικη και καλοκαιρινή και περιφερόταν στα γύρω χωριά, Πολιτιστικούς συλλόγους Θάμυρι-Αγία Τριάδα, Σύλλογο γυναικών Βαλύρας.
1999. Στην Νέα Υόρκη συναντιέται ο ΓΑΠ με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Ισμαήλ Τζέμ. Πρωθυπουργός ο σπιθαμιαίος Σημίτης. Ο ΓΑΠ δηλώνει ότι η μωαμεθανική μειονότητα της Θράκης έχει το δικαίωμα να αυτοαποκαλείται τουρκική. Ο τύπος της Τουρκίας πανηγυρίζει και με πηχυαίους τίτλους, τον εγκωμιάζει. «BravoGiorgos». 12 Ιουνίου 2018, στις Πρέσπες, υπογράφεται η προδοσία της Μακεδονίας, από τον Κοτζιά και υπό το ευφρόσυνο μειδίαμα του αγραβάτωτου προϊσταμένου του. Την επαύριον ο σκοπιανός τύπος επιδίδεται σε ουρανομήκεις ζητωκραυγές. «BravoAlexis». Προσφάτως ο Ζάεφ, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, έπλεξε το εγκώμιο και δήλωσε «πολύ ευχαριστημένος» με τον Μητσοτάκη, διότι «έδωσε μάχες για την Βόρεια Μακεδονία». «BravoKyriakos».
30 Ιουνίου
Δηλαδή, μέσα σε 10 χρόνια, τρείς Έλληνες πρωθυπουργοί, εισέπραξαν επαίνους από όμορες χώρες, που απροκάλυπτα αμφισβητούν την Ιστορία και την Γεωγραφία μας. Τι μας παρέδωσε ο μεγαλοφυής νους των αρχαίων προγόνων μας; «Επαινούμενος γαρ υπό των εναντίων αγωνιώ μη τι κακόν είργασμαι». «Όταν με εξυμνούν οι εχθροί, πρέπει να αγωνιώ μήπως διαπράττω κάτι κακό». Και το «κακό» έχει όνομα στην εξωτερική πολιτική. Λέγεται προδοσία.
Πάντοτε τα «μπράβο» επαναλαμβάνονται και στις ευρωπαϊκές αυλές. Μπράβο για τα εθνοκτόνα μνημόνια, μπράβο για την «φιλοξενία» παράνομων μεταναστών, για τα Σκόπια, για τις διαπραγματεύσεις με τα αρπακτικά της Άγκυρας. Είναι οι ανύστακτοι φρουροί και Προστάτες της υποτελούς νομιμοφροσύνης μας, «οι φίλοι μας», οι Ευρωπαίοι.
Γυρίζω πίσω. Στο αθάνατο Εικοσιένα. Το έχω ξαναγράψει. Τώρα που μας πνίγουν οι αναθυμιάσεις και πιάνουμε την μύτη από τα όσα παρανοϊκά συμβαίνουν, ανασασμό και παρηγοριά βρίσκουμε στις λεβέντικες «αποκοτιές» των προγόνων μας. «Αύτη η ημέρα ην εποίησεν ο Κύριος αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή», η ημέρα της Παλιγγενεσίας. Αγαλλίαση και ελπίδα τούτη την εποχή της αχαλίνωτης τιποτολογίας, θα βρούμε στα άγια δισκοπότηρα της Εκκλησίας μας και στα αντρειωμένα άρματα του ’21.
Κάποτε ο αρχηγός του στρατού της γαλλικής κατοχής, στρατηγός Μαιζόν, μετά την Ελληνική Επανάσταση, πρότεινε κάποτε στον Καποδίστρια να του δώσει στρατιώτες για προσωπική του φρουρά, να τον προστατέψουν σε ώρα ανάγκης. Ο Κυβερνήτης ευχαρίστησε και είπε:
-Ως Κυβερνήτης της Ελλάδος πρέπει να φρουρούμαι από τους Έλληνες. Αν φθάσω στο σημείο να χρειάζομαι ξενική φρουρά, θα παραιτηθώ αμέσως από το αξίωμα μου». (Περιοδικό «Γνώσεις», σελ. 47, 1958).
Λαμπρό μάθημα από τον μεγάλο, ακενόδοξο ηγέτη. Η Ελλάδα πρέπει να φρουρείται από τους Έλληνες. Να την υπερασπίζονται χέρια ελληνικά. Διότι «ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης». Γι’ αυτό και όταν δολοφονήθηκε πανηγύριζαν οι Φράγκοι και φραγκοέλληνες τύπου Κοραή.
Μετέχουμε και είμαστε μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής τάχα και Ένωσης. Πού είδαμε το καλό τους, την υποστήριξη; Πουθενά. Μας θυμούνται όταν χρειάζονται την συμμετοχή μας σε «ειρηνευτικές αποστολές», Κορέα, Ιράκ, Περσικός κόλπος και όπου αλλού σπέρνουν ερείπια.
1805. Αύγουστος. Οι Ρώσοι προτείνουν στον Θοδωρή Κολοκοτρώνη, να μπει στην «δούλευσή τους για να χτυπήσουν τον Ναπολέοντα». Αποκρίνεται ο απαράμιλλος Γέρος του Μοριά και της πατρίδας όλης: «Όσον διά το μέρος μου δεν εμβαίνω εις την δούλευσιν. Τι έχω να κάμω με τον Ναπολέοντα; Αν θέλετε όμως στρατιώτες διά να ελευθερώσουμε την πατρίδα μας, σας υπόσχομαι και πέντε και δέκα χιλιάδες στρατιώτες. Μία φορά εβαπτίσθημεν με το λάδι, βαπτιζόμεθα και μίαν φορά με το αίμα διά την ελευθερίαν της πατρίδος μας». («Κολοκοτρώνης», εκδ. Πάπυρος, σελ.34). Η απάντηση του Κολοκοτρώνη αποστομώνει και όσους υποστηρίζουν ότι η Ελληνική Επανάσταση είναι «αποπαίδι» της γαλλικής ή της αμερικανικής, όπως πρόσφατα ακούστηκε από τον πρωθυπουργό, προφανώς για να κολακέψει τον φιλοξενούμενό του υπουργό των Εξωτερικών. Αυτά παθαίνεις και ασυλλόγιστα λες, αν αγνοείς την ιστορία μας και τα χρόνια της σπουδής σου «έβοσκες» στα πανεπιστήμια της αλλοδαπής ή κοιμόσουν με το «Κεφάλαιο» στο μαξιλάρι σου. Αμφιβάλλω «σφοδρώς», αν οι πρωθυπουργοί τού «μπράβο» έχουν διαβάσει έστω και μια αράδα από τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη. Απελέκητοι και αμόρφωτοι προσέρχονται στα διαβούλια με τα πτυχία του Χάρβαρντ ή του Στάνφορντ, τα οποία επιδοτούν τα «ιδρύματα» που μας κληροδότησαν οι πατεράδες και οι θείοι τους, μήπως και μείνει κάποιο πορφυρογέννητο «παιδί» μετεξεταστέο.
Ο Ερντογάν που ψευτοσπούδασε σε ιερατικές σχολές «τους χορεύει όλους στο ταψί», γιατί ξέρει την τουρκική ιστορία, το ρατσιστικό και φιλοπόλεμο αυτό κήρυγμα των ιμάμηδων με το οποίο τον δασκάλευαν στα μαθητικά του χρόνια. Το πόσο πετυχημένος είναι για τους Τούρκους, το συμπεραίνουμε και από την αντιμετώπισή του από τον έντυπο ή ηλεκτρονικό τύπο όλης της Ευρώπης, τελευταία και της πατρίδας μας. Δεν επαινείται υπό των εναντίων, αντιθέτως λοιδορείται, διότι εργάζεται μόνο για την χώρα του. Τρελό τον κατεβάζουν, φασίστα και σουλτάνο τον ανεβάζουν, για τους υπηκόους του είναι όμως μέγας και τρανός. Και να υπενθυμίσω ότι στα τουρκικά σχολικά βιβλία το Ισλάμ παρουσιάζεται ως ο σημαντικότερος παράγοντας της κοινωνικής ζωής, εκθειάζεται υπερβαλλόντως ο ηρωισμός των Τούρκων, οι οποίοι έπεσαν θύματα περίπου γενοκτονίας από τους Έλληνες και τους Αρμένιους. Όταν δε ανοίγει το βιβλίο του ο μικρός μαθητής συναντά την ρήση του Κεμάλ «η ευτυχία να είσαι Τούρκος» και τον εθνικό του ύμνο.
Εμείς τι διδάσκουμε; Συνταγές μαγειρικής, οδηγίες χρήσης καφετιέρας, τον ηρωισμό της «Σόνιας της γάτας», το ότι κρυφτήκαμε στα υπόγεια των σπιτιών όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος του ’40, συγκρίνουμε τον Μέγα Αλέξανδρο με την Κοκκινοσκουφίτσα, αφαιρούμε τον σταυρό από όσες εικόνες παρουσιάζουν ναούς, διακωμωδούμε το ’21 με άθλια κείμενα του τύπου δίνουμε παράσταση για την επέτειο και κάποιος μαθητής που υποδυόταν τον Κολοκοτρώνη «φαινόταν το βρακί του» και οι υπόλοιποι χαχάνιζαν, επαινείται ο δεσμός του 25χρονου Σάκη με δεκαπεντάχρονη μαθήτρια (κείμενο στην Γλώσσα της Α’ γυμνασίου) και άλλα πολλά ανάξια λόγου σκουπιδογραφήματα. (Στο προηγούμενο άρθρο μου μίλησα για «Φροντιστήρια Ελληνισμού». Πώς θα γίνουν; Όπως κάποιος ανοίγει φροντιστήριο ξένων γλωσσών, θα μπορούσαν ομάδες δασκάλων, με ιθαγένεια ελληνική και όχι νεοταξική, να ιδρύσουν τέτοια φροντιστήρια. Να σωθεί μαγιά Ελλήνων…).
Πίσω για ανάσες. «Επήγε κάποτε ο Κολοκοτρώνης προς χαιρετισμόν του αξιοτίμου διδασκάλου Νικολάου Καλύβα και ακροάζετο την διδασκαλίαν.
-Τι είναι τούτα, λέγει μεμιάς, που διδάσκεις τα παιδιά τώρα; Τούτο να τους φωτίσεις. Και εχύθη με γελούμενο πρόσωπο να σχίση ένα Βόλφιον, infolio, μεγάλο βιβλίο, για να δείξει πώς φτιάνουν τα φυσέκια». Ο διδάσκαλος έπεσε και αγκάλιασε το βιβλίο για να το γλιτώσει από τα χέρια του καπετάνιου. Τα παιδιά γελούσαν βλέποντάς τους…(«Οι λόγιοι και ο αγώνας», Α. Αγγέλλου, σελ. 15). Τα σημερινά σχολικά βιβλία ούτε για φυσέκια δεν αξίζουν…
Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς – Μέλος ΙΗΑ
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.
Στις 29-9-2020 έλαβα ηλεκτρονικά από το διευθυντή του 3ου δημοτικού σχολείου Φιλιατρών Γιάννη Αλεξανδρόπουλο τις ξεχασμένες 1738 λέξεις που ήταν στην καθημερινή επικοινωνία των παιδικών μας χρόνων.
Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους τους εμπλεκόμενους της εκπαιδευτικής κοινότητας γιατί τα παιδιά βγαίνουν μαθαίνοντας έξω από την τάξη, το χαίρονται και γίνονται σύντομα ενεργοί πολίτες.
Αναρτώ τα διάφορα κείμενα με τις ξεχασμένες λέξεις, που δημιούργησαν οι μαθητές, και όποιος θέλει να μάθει περισσότερα είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα του σχολείου, ή μπορεί να επικοινωνήσει προσωπικά, τηλεφωνικά και ηλεκτρονικά με το διευθυντή του σχολείου .
Και πάλι τα συγχαρτηριά μου σε όλους που δημιούργησαν αυτό το καλαίσθητο πόνημα.
Ό,τι και να γράφουμε τόπο δεν πιάνει. Γι’ αυτό καλύτερα να στραφούμε στις πατραγαθίες και δη στο «άγιο βήμα» της ιστορίας μας, την Αγιασμένη Επανάσταση του ’21. Από εκεί πρέπει να πιάσουμε το νήμα… Παρηγορία και θάρρος. Μοσχοβολούν τα καριοφίλια και τα πετραχήλια. Να αρχίσει να βροντολαλεί και πάλι στην καρδιά του Ελληνισμού το μπαρούτι του Εικοσιένα, τώρα που πολλά «θερία πολεμούν να μας φάνε»…
Όταν έφτασε στην γυναίκα του Μάρκου Μπότσαρη, το πικρό μαντάτο για τον ηρωικό θάνατο του άνδρα της, έτυχε να χτενίζει τον γιο της, τον Δημήτριο, αγόρι έντεκα ετών. Άρχισε να μοιρολογεί. Ο μικρός Σουλιώτης δεν την άφηνε να κλαίει. Ο πατέρας, της έλεγε, σκοτώθηκε για την πατρίδα και η ψυχή του θα πάει στον παράδεισο. Μην κλαις! Να μην φορέσεις μαύρα και να με αφήσεις να πάω στον θείο μου, (τον Νότη Μπότσαρη), να πολεμήσω μαζί του. Να μου δώσεις άρματα και άλογο, μπορώ να τα κρατώ. Θέλω να πάρω εκδίκηση για το αίμα του πατέρα μου…
Ανακήρυξη ΑΟΖ, Υφαλοκρηπίδας, οριοθέτηση συνόρων με Ευθείες γραμμές βάσης, διασφαλίζουν την εδαφική μας κυριαρχία.
από τον Νικόλαο Λ. Μωραΐτη, Ph.D.
Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλες αναθεωρητικές απειλές, ιδιαιτέρως στο Αιγαίο, όπου οι κίνδυνοι είναι άμεσοιγια την ασφάλειά της. Το εθνικό συμφέρον αποτελεί το θεμέλιο λίθο της διασφάλισης της εθνικής μας κυριαρχίας, ακεραιότητας, ανεξαρτησίας και υπεράσπισης των συνόρων μας. Ελπίζω οι κρατικοί ιθύνοντες να γνωρίζουν την πασίγνωστη στρατηγική και στρατιωτική αντίληψη σύμφωνα με την οποία εκείνος που ελέγχει το Αιγαίο, ελέγχει την Ελλάδα.
Ένας από τους τρόπος προσέγγισης του προβλήματος είναι και η εννοιολογική σημασία των μυθικών ονομάτων και τοπωνυμίων σε συνδυασμό με τα εδαφομορφολογικά δεδομένα της εποχής και σε αυτό η γνώση της ιστορικής Γεωλογίας είναι καθοριστική . Η μεθοδολογία αυτή –πολύ γνωστή στους αρχαιολόγους- υποχρεωτικά αφορά ευρύτερες περιοχές, υπερβαίνοντας τον τοπικό χαρακτήρα. ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΠΑΤΡΙΝΟΥ ΓΚΡΒΟΥΡΙΣΤΑ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΟΝΑΚΙΔΗ Ως επίσημη μαρτυρία για την ύπαρξη θεωρείται η απογραφή του Βενετσιάνου Γκριμάνι στα 1700 . Η ετυμολόγηση όμως του ονόματος από τις τούρκικες λέξεις Τζεφέρ και Εμίν (Εμίρ) - που πιθανώς πρόκειται για τίτλο ανάλογο του Σπαχή- οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο οικισμός υπήρχε στην Α’. Τουρκοκρατία (1450-1685) χωρίς δυστυχώς καμία πληροφορία για την θέση του .
«Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν» (Ευριπίδης:
τυχερός όποιος διδάχθηκε ιστορία), και «Ουδέν αρ’ ην φίλτερον άλλο Πατρίς» (Θεόγνις:
Δεν υπάρχει τίποτε πιο αγαπημένο από την Πατρίδα!)
Η πίστη και τουγιές πάθος για την Ιστορία και την Πατρίδα, αλλά και για την γνώση που
είναι η ανυπέρβλητη δύναμη του κάθε ανθρώπου να αντιστέκεται σε κάθε κίνδυνο
που απειλεί την ύπαρξη του αλλά και για να υπερασπίζεται την χώρα που
γεννήθηκε,μας οδηγούνεεις τα κάτωθι διδάγματα:
1. Διεθνές
Δικαστήριο της Χάγης, σημαίνει δύο
πράγματα: α)Είναι αναρμόδιο, διότι κανένα Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει
για ένα θέμα που άπτεται των Εθνικών Κυριαρχικών Δικαιωμάτων μίας χώρας,
μάλιστα πολλών χιλιετιών όπως ιδιαίτερα η Ελλάδα. β) Εις αυτό, δυστυχώς,κυριαρχούνε και επιβάλλονται οι απόψεις, αλλά και οι αποφάσεις «μερικών
ολίγων» οι οποίοι τώρα θέλουν να αποφασίζουν και για τις τύχες της
ανθρωπότητας, δηλαδή των «2 πόλων» των Αγγλοσαξόνων (Αγγλία και Γερμανία),
ακολουθούμενοι από τις ΗΠΑ, εντός των οποίων κυριαρχούν διφορούμενες θέσεις και
απόψεις.
Ο κινέζος θεωρητικός της στρατηγικής Σουν Τζου έλεγε: «Όλος ο πόλεμος
βασίζεται στην παραπλάνηση».
ΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.
Στις 24 Οκτωβρίου 1918 ξεσπά στη Ρωσία η μεγάλη ένοπλη Εργατική Επανάσταση.
Στις 25 Οκτωβρίου 1918 σχηματίζεται το πρώτο συμβούλιο των επιτροπών του λαού
(Σοβιέτ) και η Ρωσία μετατρέπεται πλέον σε Σοβιετική Ένωση.
Οι ηγέτες της Ρωσικής Επανάστασης περιμένουν ότι η Επανάσταση θα μεταδοθεί
σαν πυρκαγιά και σε όλες τις άλλες δυτικές χώρες (Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία,
Αγγλία, ΗΠΑ κ.λπ.). Αλλά η επανάσταση δεν επεκτάθηκε. Το 1922 με πρωτοβουλία
του Λένιν διοργανώθηκε στο Ινστιτούτο Μαρξ-Ένγκελς στη Μόσχα μια συγκέντρωση με
θέμα: «Γιατί η επανάσταση δεν εξαπλώνεται και τι πρέπει να γίνει». Μεταξύ των
παρευρισκόμενων ήταν ο Γκέοργκ Λούκατς Ουγγροεβραίος αριστοκράτης γιος
τραπεζίτη και Νο2 θεωρητικός του
Μαρξισμού μετά τον ίδιο τον Μαρξ. Καθώς και ο Γουίλι Μούζενμπεγκ ο οποίος
πρότεινε ότι «οι διανοούμενοι έπρεπε να οργανωθούν και να υπονομεύσουν τις
Δυτικές Κοινωνίες από «μέσα» ώστε να φανεί ότι ο Δυτικός Πολιτισμός «βρωμάει».
Πρέπει να καταστραφούν οι δομές και οι αξίες του Δυτικού πολιτισμού έτσι ώστε
να είναι εύκολη η επιβολή της δικτατορίας του προλεταριάτου στις Δυτικές
χώρες». Ο Λένιν πέθανε το 1924 και ο Στάλιν εξεδίωξε τους Λούκατς, Μούζενμπεγκ
και τους υποστηρικτές τους. Ο Λούκατς εγκαταστάθηκε στην Γερμανία όπου
προέδρευσε στην πρώτη συνεδρίαση μιας ομάδας κομμουνιστών ψυχολόγων και
κοινωνιολόγων. Στην ουσία ήταν η ίδρυση της σχολής της Φρανκφούρτης. Ονομάσθηκε
σχολή της Φρανκφούρτης (άτυπος τίτλος) για να περιγράψει όλους τους
διανοούμενους που συνδέονται με το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών του
Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης.
Έχοντας
ως σκοπό μας την συσπείρωση και την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων του Έθνους,
ανεξάρτητα από ιδεολογική προέλευση, σε ένα ουσιαστικά δημοκρατικό
σύνολο που θα αγωνίζεται για την πρόοδο και την ευημερία του Ελληνικού Λαού,
για την προστασία της πατρίδος και της οικογενείας αυτού, ως και των
συμβόλων του, για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας, της
Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Λαϊκής Κυριαρχίας και για την ολοκλήρωση των
Προσδοκιών και Πόθων του Ελληνικού Έθνους, διά της παρούσης εγκλήσεώς
μας βάλουμε ευθέως κατά του πυρήνος του σαθρού συστήματος που γεννοβολάει τα
σκύβαλα της ιζηματώδους κομματοκρατίας και της συναλλαγής, κατά των
διεφθαρμένων παλλακίδων που αναρριχώνται στην πυραμίδα, υπό την ώθηση
της Νέας Τάξης Πραγμάτων εξαργυρώνοντας την ανέλκυσή τους από την
αφάνεια προσφέροντας γη και ύδωρ στους επιβήτορές τους.
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ: ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΑΠΟΥΝΙ
ΣΚΗΝΗ 1η
Ο άντρας μπαίνει στο σπίτι που υπάρχει ένα τραπέζι γεμάτο με υγιεινά προϊόντα. Η γυναίκα τον περιμένει.
ΑΝΤΡΑΣ: Βλέπω πως σε έπιασαν οι συνηθισμένες τρέλες σου και προτιμάς να μαγειρεύεις υγιεινά φαγητά, εφαρμόζοντας τη μεσογειακή διατροφή. Έλα κάτσε να φάμε
ΓΥΝΑΙΚΑ: Πρώτον, δεν είναι τρέλα, δεύτερον εγώ έφαγα, γιατί εσύ άργησες νάρθεις.
ΑΝΤΡΑΣ: Τι εσύ έφαγες και δεν με περίμενες τον αντρούλη σου.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες αποδείχτηκαν γελοίοι.• Η Τουρκία εξήλθε αλώβητη και συνεχίζει.• Ελλάδα και Κύπρος έχασαν μια ακόμη μάχη.
Η Σύνοδος Κορυφής (1-2/10/20) απέδειξε, για μια ακόμη φορά, πόσοπολιτικά γελοία είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί να επιβάλλει, έστω και ανώδυνες, κυρώσεις σε μια τρίτη χώρα, την Τουρκία. Δεν μπορεί να προσφέρει ούτε την ελάχιστη ουσιαστική βοήθεια σε δύο κράτη – μέλη της, την Ελλάδα και την Κύπρο, που υφίστανται, για χρόνια, την τουρκική επιθετικότητα. Μπορεί μόνο να κάνει αμφίσημες δηλώσεις που παραπέμπουν τη λύση των σημερινών προβλημάτων στο μέλλον, αν και όταν υπάρξει ομοφωνία. Θα ξανασυζητήσει για την Τουρκία τον προσεχή Δεκέμβριο.
Πολλοί πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε) αποτελεί, σήμερα μια ισχυρή οικονομική και πολιτική ένωση στη Παγκόσμια σκακιέρα. Το θεωρούν κάτι αυτονόητο, βλέποντας το Ευρώ, τα μεγέθη και τις στατιστικές, το κλίμα αυτοπεποίθησης. Πόσο αλήθεια, όμως, είναι μια τέτοια εκδοχή;
Πάρα πολλοί το αμφισβητούν, ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση της Αγγλίας, μίας χώρας που ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ε.Ε. Ανησυχούν όχι τόσο για την αποχώρηση, όσο για τους λόγους της; Αλήθεια: Πόσοι κατανοούν γιατί η Αγγλία απεχώρησε χωρίς να υπολογίζει το κόστος αυτής της εξόδου; Είναι τόσο «χαζός» ο Αγγλικός Λαός; Πόσοι Ευρωπαίοι είναι σε θέση να το συλλογισθούν ψύχραιμα;Ποιο θα είναι το επόμενο κράτος-μέλος που θα ακολουθήσει το δρόμο της Αγγλίας;
Το περιεχόμενο της δουλειάς ενός εκπαιδευτικού είναι η δύσκολη ,αλλά και υπέροχη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας ενός παιδιού. Αυτό γίνεται με μια αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στο δάσκαλο και το μαθητή, που εδράζεται σε μια αέναη προσπάθεια- με συνεχείς αναθεωρήσεις-να κατακτήσεις τον καλλίτερο τρόπο διοχέτευσης της γνώσης.
Η εικόνα μιας τάξης με δεκάδες λαμπερά μάτια να σε κοιτάζουν με ποικίλα συναισθήματα, δεν πληρώνονται με τίποτα. Συναισθήματα που εναλλάσσονται με πλήρη προσήλωση, μέχρι την αδιαφορία, από τη λατρεία μέχρι την απόρριψη. Όταν ο δάσκαλος μπαίνει στην τάξη πρέπει να έχει το κίνητρο της αγάπης, για το λειτούργημα που επιτελεί. Αν δεν το έχει καλλίτερα να αλλάξει επάγγελμα.
«Με τα λεφτά μας και την …κυρά μας». Και «ο
βρεγμένος από βροχήν δεν φοβάται».
Κύριοι της Κυβερνήσεως και κύριοι Βουλευτές. Πριν από 3-4
εβδομάδες, είχε ανακοινωθεί με έπαρση ότι η Ελλάδα θα αποκτήσει σημαντικόν
αμυντικόν εξοπλισμόν και είχαμεν ακούσει για πολεμικά αεροπλάνα Ραφάλ από την
Γαλλίαν. Τα αεροπλάνα αυτά είναι υπερσύγχρονα με σπάνιον και υπερσύγχρονον
τεχνολογικόν εξοπλισμόν, απαραμίλλου αμυντικής και διωκτικής δυνατότητος.
Ανεκοινώθη ότι θα αγοράζαμεν 18 αεροπλάνα!!!
Επίσης η Γαλλία έχει υπερσύγχρονες φρεγάτες BEHL και ότι θα αγοράζαμεν 4 από το
ακαταμάχητον αυτό είδος. Δύο είδη υπερόπλων είχε αποφασισθεί να αγοράσομεν.
Αντίθετα
στο αφήγημα ότι η Ελλάδα είναι αξιόπιστο κράτος με ισχυρούς συμμάχους, δεν έχει
κανέναν πραγματικό σύμμαχο. Ολομόναχη απομακρύνεται συνεχώς από το εθνικό της
πεπρωμένο.
«Μία συμμαχία έχει τόση αξία για ένα
κράτος όσο σημαντικό είναι αυτό για τον σύμμαχό του» (Κλαούζεβιτς).
Η Ελλάδα, (συμπεριλαμβάνεται η Κύπρος), έχει τεράστια γεωστρατηγική αξία. Το
Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος αποτελούν εμπορικό δρόμο, ζώνη ανάσχεσης
ασύμμετρων απειλών περιμετρικά, χώρο στρατιωτικής εποπτείας της Μέσης Ανατολής.
Είναι το σημαντικότερο σημείο του πλανήτη, που «όποιος το ελέγχει, ελέγχει το
πεπρωμένο του κόσμου» (Mackinder 1919, Spykman 1942).
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ, ΓΝΩΣΤΟΝ ΔΙΕΘΝΕΣ ΩΣ
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ Ο.Η.Ε.
Ο Ο.Η.Ε. ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΩΝ
ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΩΝ, (ΤΗΣΝ.Τ.Π.),
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΔΕ ΩΣ ΟΡΓΑΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ ΤΥΓΧΑΝΕΙ ΚΥΡΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ Ο.Η.Ε.
Οι φωτογραφίες ξαναζωντανεύουν το παρελθόν του χωριού μας βιώνοντας πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις. Δείχνουν το πριν και το μετά, και πολλά από τα πρόσωπα μας βλέπουν από ψηλά και χαίρονται που τους μνημονεύουμε. Παρατηρούμε τις μορφολογικές διαφορές ηλικιακά, τις μεταβολές του χωριού στο χρόνο και στο χώρο. Τώρα με τη χρήση της τεχνολογίας γίνεται επεξεργασία εικόνων και έγχρωμες γίνονται ασπρόμαυρες και το αντίθετο, να προσθέσεις και αφαιρέσεις πρόσωπα σε μια φωτογραφία, και τέλος πάνω στη φωτογραφία να μπει λεζάντα ή οποιοδήποτε άλλο σχήμα. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στην αποκριάτικη φωτογραφία στη ταβέρνα του Μπιτσούνι, με φόντο ο ΖΟΥΕΖ, τις οικίες Μπακόπουλου-Καρτερολιώτη, και τον τότε χωματόδρομο με την πλατεία.
